Na mocy art. 8 ust. 1 w związku z art. 12 tzw ustawy tytoniowej w życie wchodzi zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych,papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych osobom do lat 18 Nie sprzedawano wyrobów tytoniowych osobom niepełnoletnim, uwidoczniono też stosowną informację o zakazie ich sprzedaży o treści: „Zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom do lat 18 (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych)”. W konsekwencji wejścia w życie komentowanej ustawy wprowadzono zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom poniżej 18. roku życia, co wcześniej było dozwolone. Ustawa o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych stanowiła moment przełomowy w walce z uzależnieniem od używania tytoniu i wyrobów • Kary dla właścicieli lokali, sklepów, punktów usługowych, itp. – 2000 zł: – brak informacji o zakazie palenia w lokalu, – sprzedaż papierosów luzem bez opakowania, – sprzedaż papierosów w opakowaniach zawierających mniej niż 20 sztuk, – sprzedaż wyrobów tytoniowych osobom do lat 18, – sprzedaż wyrobów tytoniowych 15 euro do 100 sztuk; 25 euro od 101 do 250 papierosów; 35 euro od 251 do 400 papierosów; Jeśli ilość papierosów wyniesie od 401 do 1000 sztuk, zgodnie z prawem kupujący popełni w tym momencie wykroczenie administracyjne ( art. 37 ustawy o podatku od wyrobów tytoniowych ). Organy celne dokonają ponownego naliczenia podatku i nałożą Tubka Vaporesso iTank 8ml Zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych, papierosów elektornicznych lub pojemników zapasowych osobom do lat 18(art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995r. o ochronie 7,99 zł Brutto Wprowadza ona zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych lub pojemników do tych produktów osobom niepełnoletnim (które nie mają ukończonych 18 lat). Czy sprzedawca może wylegitymować każdego klienta chcąc uzyskać informację o wieku? Wyniki z Tablice, Znaki Informacyjne, Drogowe - Produkcja w Bielsko-Biała. Korfed S.C. Zamknięte. ul. Blokowa 5, 43-316 Bielsko-Biała. (33) 816-24-10. Prowadzimy internetową sprzedaż artykułów, których jesteśmy producentem: zapraszamy na www.sklep.korfed.pl. W naszej ofercie znajdują się produkty: DLA SKLEPU - materiały POS Zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych i papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych osobom do lat 18 - znak informacyjny - PC516 od 23,06 zł 18,75 zł netto Portal dla handlu.pl, powołując się na dane GIS, poinformował, że od 2030 roku ma obowiązywać zakaz sprzedaży tradycyjnych wyrobów tytoniowych. Projekt na razie nie będzie realizowany. kkiww9. Niektórych rzeczy nie wolno sprzedawać małoletnim – do tej grupy przedmiotów należeć będą wyroby tytoniowe i alkohol. Podstawowym celem takiego ograniczenia jest oczywiście ochrona zdrowia i życia osób, które nie ukończyły jeszcze 18 lat. Czy sprzedawcy muszą jednak stosować specjalne zabezpieczenie sprzedaży przed małoletnimi? Kim jest małoletni? Polskie prawo posługuje się dwoma określeniami osób, które nie są jeszcze pełnoletnie. Na gruncie prawa karnego mamy do czynienia z nieletnimi – osobami, które w momencie popełniania czynu zabronionego nie miały ukończonych 17 lat. W przypadku prawa cywilnego stosujemy natomiast pojęcie małoletniego, który jest osobą pozostającą pod władzą rodzicielską trwającą z reguły do 18. roku życia. Małoletniość jest więc stanem braku pełnoletniości i zależności prawnej od innej osoby – najczęściej rodzica lub wyznaczonego opiekuna prawnego. Status małoletniego traci się co do zasady wraz z 18. urodzinami, jednak prawo zna od tej zasady jeden ważny wyjątek. Chodzi mianowicie o kobietę, która po ukończeniu 16. roku życia uzyskuje pozwolenie od sądu rodzinnego na zawarcie związku małżeńskiego z ważnych powodów (np. ze względu na stan ciąży). Warto zapamiętać, że tak uzyskana pełnoletniość nie wygasa w przypadku rozwiązania małżeństwa jeszcze zanim kobieta ukończy 18 lat. Zakaz sprzedaży produktów małoletnim Na rynku istnieje spora liczba produktów, które objęte są zakazem sprzedaży wobec określonej kategorii kupujących. Na przykład broń można sprzedawać tylko tym osobom, które posiadają pozwolenie na jej posiadanie, leki na receptę tylko temu pacjentowi, który otrzymał takie zalecenie od swojego lekarza, alkohol wyłącznie osobom trzeźwym i tym, które ukończyły 18. rok życia. Tak naprawdę zakaz sprzedaży określonych produktów jest uzależniony wyłącznie od ustawodawstwa danego kraju. Na przykład w Czechach i Holandii istnieje możliwość nabycia określonych środków psychoaktywnych, które nie są dostępne w Polsce dla nikogo. Podobnie jest w przypadku zakupu wyrobów alkoholowych na terenie konkretnych stanów USA – jedne oferują takie towary osobom, które ukończyły 16. rok życia, inne wymagają, aby kupujący miał 18 lub 21 lat. Zakaz sprzedaży produktów małoletnim nie jest jednolity na całym świecie. W przypadku Polski obejmuje on co do zasady wyroby niebezpieczne (np. fajerwerki), alkoholowe, tytoniowe, psychoaktywne (leki, narkotyki, dopalacze). Okazuje się jednak, że dzieci, które nie ukończyły 13. roku życia, tak naprawdę nie mogą dokonać żadnego skutecznego zakupu, nawet jeśli obejmowałby on zwykłe produkty spożywcze, takie jak chleb, masło, owoce lub warzywa. Zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami osoby poniżej tego wieku nie posiadają żadnej zdolności do czynności prawnych, a więc wszelkie transakcje przez nie dokonane są z mocy samego prawa nieważne. Sprzedawcy zdają się jednak nie widzieć tej regulacji i bez przeszkód pozwalają małym dzieciom na samodzielne zakupy w swoich sklepach. W przypadku dzieci, które mają co najmniej 13 lat, sprzedaż jest już prawnie dozwolona, choć ograniczona co do pewnych asortymentów. Takie osoby mogą oczywiście kupować produkty użyteczności codziennej, pod warunkiem że nie należą one do kategorii zakazanych dla nich towarów. Postanowienie SN z 22 listopada 1979 roku (sygn. akt III PZ 7/79) Umowa zawarta przez osobę, która nie ma zdolności do czynności prawnych, jest bezwzględnie nieważna i mimo pozorów w konsekwencji nie wywołuje zamierzonego skutku prawnego. Nie oznacza to, że nie wywołuje ona żadnych skutków, w razie wykonywania bowiem takiej czynności może powstać np. obowiązek odszkodowania. Nieważność bezwzględna jest najdalej sięgającą sankcją w stosunku do wadliwych czynności prawnych. Istnieje ona z mocy prawa, sąd ma obowiązek uwzględnić ją z urzędu i nie może już być ona konwalidowana. Czego nie może kupić małoletni? Wiemy już, że małoletni, który nie ma 13 lat, nie może kupić żadnej rzeczy. Teoretycznie kasjer powinien odmówić takiemu dziecku sprzedaży, w praktyce jest z tym niestety różnie. Z drugiej strony sytuacje, w których dziecko jest wysyłane samodzielnie do sklepu na zakupy, wcale nie są aż tak rzadkie, szczególnie w miasteczkach i na wsiach. Zupełnie inaczej jest w przypadku małoletnich powyżej 13. roku życia – zakres ich możliwości handlowych jest dużo większy. Ogranicza się on jednak do produktów użyteczności codziennej – takich, które są cenowo neutralne. Jeśli dziecko będzie chciało kupić coś droższego, np. sprzęt RTV lub AGD, sprzedawca powinien odmówić – małoletni w tym zakresie nie ma bowiem samodzielnej zdolności do czynności prawnych, potrzebuje zgody swoich rodziców lub prawnych opiekunów. Panuje więc tutaj zasada, że drobne transakcje są dopuszczalne, większe zaś zakazane. Przykład 1. Małoletni chce zrobić zakupy spożywcze na kwotę 100 zł, ma ukończone 13 lat. Może dokonać takiej transakcji, o ile w koszyku nie umieści produktów niedozwolonych dla niego do kupienia (np. alkoholu). Przykład 2. Małoletni chce zrobić zakupy, w których oprócz produktów spożywczych na kwotę 100 zł będzie także telewizor o wartości 3500 zł. Dziecko ma ukończone 13 lat i dostało pieniądze od swoich rodziców na cały ten zakup. Kasjer powinien odmówić sprzedaży telewizora, gdyż jest on zbyt wartościowy dla dziecka, może jednak sprzedać mu produkty spożywcze. Przykład 3. Małoletni, który ma 8 lat, chce zrobić zakupy za 45 zł – chodzi mu wyłącznie o produkty spożywcze. Sprzedawca powinien jednak odmówić dokonania takiej transakcji, ponieważ dziecko jest zbyt małe i nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnych. Jeśli sprzedaż będzie miała miejsce, to w świetle prawa jest ona nieważna z mocy samego prawa. Zabezpieczenie sprzedaży przed małoletnimi Zakaz sprzedaży małoletnim jest widoczny przede wszystkim w przypadku produktów tytoniowych i alkoholowych. Od ok. 2010 roku na handlowców został nałożony w tym zakresie dodatkowy obowiązek pod postacią konieczności informowania swoich klientów, że takich produktów nie sprzedaje się osobom poniżej 18. roku życia. Tablice informacyjne muszą być umieszczane w widocznych miejscach w sklepie – z reguły znajdują się przy kasach. W przypadku sprzedawców internetowych, którzy w swojej ofercie mają takie produkty, dostęp do nich musi być ograniczony klauzulą informacyjną – przyjmuje ona najczęściej postać wyświetlanego komunikatu, że dostęp do strony z określonymi produktami ma wyłącznie osoba pełnoletnia. Zabezpieczenie sprzedaży przed małoletnimi w praktyce może przybierać różnorodne formy, najczęściej jednak przejawia się w kontroli samego sprzedawcy. Musi on czuwać nad tym, co dokładnie jest sprzedawane małoletniemu i czy kupujący ma już ukończone 18 lat. W tym celu ma prawo zażądać wglądu do dokumentu potwierdzającego tożsamość danej osoby (często zdarza się, że osoby, które są już dorosłe, wyglądają zbyt młodo i sprzedawca ma wątpliwości co do rzeczywistego wieku kupującego i przysługującego mu prawa do zakupu określonych towarów). Część sklepów może stosować także inne zabezpieczenia – produkty tytoniowe mogą być sprzedawane wyłącznie przez kasjera, kupujący nie może ich samodzielnie wybrać. Podobnie jest w przypadku towarów alkoholowych, choć te są niestety coraz częściej oferowane przez sklepy na zasadzie swobodnego dostępu i wyboru. Obecnie jednym środkiem ochrony jest wykwalifikowany sprzedawca lub kasjer, który będzie pamiętał o ograniczeniach handlowych dla dzieci. O ile zabezpieczenie sprzedaży przed małoletnimi jest możliwe w przypadku stacjonarnych transakcji, o tyle sprzedaż dokonywana na odległość może przysparzać pewnych problemów. Handlowiec nie wie tak naprawdę, kto znajduje się po drugiej stronie telefonu lub komputera i musi niejako zaufać, że sprzedaż jest dokonywana przez osobę dorosłą. Tak naprawdę dotyczy to wszystkich produktów i usług. W przypadku sprzedaży telefonicznej konsultanci mogą jeszcze próbować zweryfikować wiek kupującego, na przykład poprzez brzmienie i ton głosu, które są charakterystyczne dla dzieci i małoletnich. Istnieje również możliwość podania danych z dowodu osobistego kupującego – dotyczy to przede wszystkim usług oferowanych w ramach abonamentów (np. internetu, telefonu lub telewizji). W przypadku transakcji internetowych nie jest to niestety możliwe. Teoretycznie małoletni może posłużyć się dowodem swoich rodziców i samodzielnie dokonać transakcji w ich imieniu, choć nie do końca za ich zgodą i świadomością. W praktyce nie da się tutaj zastosować dobrych zabezpieczeń, ponieważ sprzedawca nie ma rzeczywistego kontaktu z kupującym. Jeśli dojdzie już do takiej transakcji wbrew woli rodziców, mogą oni w późniejszym czasie anulować dane zamówienie i wykazywać, że odbyło się ono z naruszeniem prawa (tj. bez ich zgody na zakup). Tak naprawdę jedynym obowiązkiem sprzedawców w omawianym zakresie jest podanie w punkcie detalicznym widocznej i czytelnej informację o treści: „Zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych, papierosów elektronicznych lub pojemników zapasowych osobom do lat 18” oraz „Zakaz sprzedaży alkoholu i wyrobów alkoholowych osobom do lat 18”. W przypadku innych towarów (np. fajerwerków) podawanie takich informacji nie jest konieczne, choć rzeczywiście spotyka się to bardzo często. Podsumowanie Zabezpieczenie sprzedaży przed małoletnimi zależy wyłącznie od samego sprzedawcy. Przepisy nakładają w tym zakresie wyłącznie obowiązek informacyjny co do braku możliwości sprzedaży wyrobów tytoniowych i alkoholowych osobom poniżej 18. roku życia. To, w jaki sposób zakaz ten będzie egzekwowany, zależy wyłącznie od handlowca. Rozpoczęła się XIV edycja Programu STOP18! - przeciwdziałającemu sprzedaży papierosów niepełnoletnim; akcję wspierają MSWiA, policja, straż miejska oraz ZHP. W ramach akcji przeprowadzono badania - pełnoletni, ale wyglądający na mniej niż 18 lat, ankieterzy udowodnili, że kupienie papierosów to nie problem - większość z 990 prób zakupu zakończyłaby się dla niepełnoletniego powodzeniem. Najwięcej, bo 74 proc. sprzedawców, sprzedałoby papierosy niepełnoletniemu w Krakowie. Nieco lepiej jest w Gdańsku i w Warszawie, gdzie taka sytuacja byłaby możliwa odpowiednio w 65 proc. i 63 proc. przebadanych punktach sprzedaży. W Poznaniu 52 proc. sprzedawców odmówiłoby sprzedaży. Adresy 420 skontrolowanych punktów, w których doszłoby do złamania prawa, zostaną przekazane policji oraz straży miejskiej. Koordynatorzy Programu STOP18! zwracają uwagę, że statystyka wyglądałaby jeszcze gorzej, gdyby uwzględnić dostęp niepełnoletnich do nielegalnych wyrobów tytoniowych, czyli do papierosów z przemytu i produkowanych nielegalnie. - Takie papierosy są tańsze, tym samym bardziej dostępne dla niepełnoletnich. Co więcej, są sprzedawane w sposób rażąco łamiący prawo na bazarach oraz w miejscach nieoznakowanych obowiązkową informacją o zakazie sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom poniżej 18 lat. A tego wymaga znowelizowana jesienią ubiegłego roku ustawa o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych - przekonuje Michał Pełczyński, krajowy koordynator Programu STOP18! Zdaniem organizatorów akcji nowelizacja ustawy to krok w dobrym kierunku; pomaga sprzedawcom przestrzegać prawa, jednak nie rozwiązuje problemu sprzedaży papierosów nieletnim. Tegoroczna edycja Programu STOP18! koncentruje działania na edukacji. W najbliższym czasie do punktów sprzedaży trafią oznakowania oraz ulotki edukacyjne, a do samorządów listy zapraszające do udziału w Ogólnopolskim Dniu Odpowiedzialnej Sprzedaży (8 września). Sprzedawcy będą mogli również wziąć udział w szkoleniach z zasad handlu wyrobami tytoniowymi. Blisko połowa przebadanych sprzedawców to ludzie młodzi, którym szczególnie trudno odmawiać sprzedaży papierosów osobom o kilka lat młodszym, które często są ich znajomymi. W 2010 r. w ramach Szkoły Odpowiedzialnej Sprzedaży udało się przeszkolić ponad 2 tys. sprzedawców wyrobów tytoniowych. Za sprzedaż wyrobów tytoniowych niepełnoletnim bez sprawdzania dokumentów, sprzedawca może otrzymać mandat w wysokości 500 zł lub 100 zł, jeśli papierosy sprzedawane były na sztuki. 150 zł grozi za nieumieszczenie informacji o zakazie sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom do lat 18. Jeśli sprzedawca nie przyjmie mandatu, może mu grozić grzywna do 2 tys. zł. Policja i straż miejska mogą wystawiać mandaty od razu, a Inspekcja Handlowa może skierować do sądu wniosek o ukaranie sprzedawcy. Policję lub straż miejską może zawiadomić też rodzic osoby niepełnoletniej, która kupiła papierosy; może także wystąpić przeciwko sprzedawcy z powództwem cywilnym o zadośćuczynienie. Więcej informacji na temat obowiązujących przepisów oraz Programu STOP18! można znaleźć na stronie za jej pośrednictwem można także informować policję i straże miejskie o łamaniu przez sprzedawców prawa. Program Odpowiedzialnej Sprzedaży STOP18! jest prowadzony od 1998 r.; opiera się na partnerstwie organizacji i firm, które podejmują wspólne inicjatywy w celu przeciwdziałania dostępowi niepełnoletnich do wyrobów tytoniowych. Biorą w nim udział sieci dystrybucyjne i handlowe oraz organizacje pozarządowe. Opis Tabliczka wyprodukowana jest z odpornego na wodę i czynniki atmosferyczne sztywnego tworzywa sztucznego. Tabliczkę można czyścić wodą z mydłem lub płynem do mycia naczyń. Tabliczka jest łatwa w montażu nie wymaga wiercenia. Do tabliczki dołączone są elementy montażowe z dwustronnie przylepnej pianki, która niweluje nierówności podłoża. Dane techniczne trwałość grafiki min. 4 lata wymiary w mm (szer x wys) 240 X 120 rodzaj napisów cyfry, litery i grafika wystające ok. 0,8 mm materiał płyta PCV 0,7 mm klasa palności trudno zapalny miejsce stosowania można stosować na zewnątrz - odporny na działanie warunków atmosferycznych kraj pochodzenia wyprodukowany w Polsce produkowany w oparciu o normę standard LUNDI czas realizacji do 7 dni roboczych Koszty dostawy Cena nie zawiera ewentualnych kosztów płatności Produkty powiązane Od 15 listopada palenie wyrobów tytoniowych w pomieszczeniach zakładów pracy będzie zabronione. Konsekwentnie pracodawcy nie będą mieli już obowiązku zapewnienia pracownikom palarni. Właściciel lub zarządzający obiektem lub środkiem transportu, w którym obowiązuje zakaz palenia wyrobów tytoniowych, powinien umieścić w widocznych miejscach odpowiednie oznaczenia słowne i graficzne informujące o zakazie palenia wyrobów tytoniowych na danym terenie lub w środku transportu. Takie zmiany wprowadza ustawa z 8 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Nowa definicja palarni Nowelizacja wprowadziła do ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych definicję palarni (patrz: Słowniczek). Warto przypomnieć, że wymogi techniczne stawiane palarniom zostały określone w rozdziale 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bhp. SŁOWNICZEK Palarnia - wyodrębnione konstrukcyjnie od innych pomieszczeń i ciągów komunikacyjnych pomieszczenie, odpowiednio oznaczone, służące wyłącznie do palenia wyrobów tytoniowych, zaopatrzone w wywiewną wentylację mechaniczną lub system filtracyjny w taki sposób, aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń (art. 1 pkt 9 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych; dalej: ustawa). Zakaz palenia Dotychczas ustawa przewidywała zakaz palenia poza pomieszczeniami wyodrębnionymi odpowiednio przystosowanymi do tego celu. Istniał też obowiązek tworzenia palarni traktowanych jako pomieszczenia higienicznosanitarne w zakładach pracy. Od 15 listopada 2010 r. ustawa przewiduje całkowity zakaz palenia: 1) na terenie zakładów opieki zdrowotnej i w pomieszczeniach innych obiektów, w których są udzielane świadczenia zdrowotne, 2) na terenie jednostek organizacyjnych systemu oświaty, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, oraz jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, o których mowa w przepisach o pomocy społecznej, 3) na terenie uczelni, 4) w pomieszczeniach zakładów pracy innych niż wymienione w pkt 1 i 2, 5) w pomieszczeniach obiektów kultury i wypoczynku do użytku publicznego, 6) w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych, 7) w środkach pasażerskiego transportu publicznego oraz w obiektach służących obsłudze podróżnych, 8) na przystankach komunikacji publicznej, 9) w pomieszczeniach obiektów sportowych, 10) w ogólnodostępnych miejscach przeznaczonych do zabaw dzieci, 11) w innych pomieszczeniach dostępnych do użytku publicznego (art. 5 ust. 1 ustawy). Właściciel lub zarządzający obiektem lub środkiem transportu, w którym obowiązuje zakaz palenia wyrobów tytoniowych, ma obowiązek umieszczenia w widocznych miejscach słownych i graficznych informacji o zakazie palenia (art. 5 ust. 1a ustawy). Wyłączenia spod zakazu palenia Po nowelizacji właściciel lub zarządzający obiektem może (ale nie musi) wyłączyć spod zakazu palenia indywidualne pokoje w obiektach mieszkalnych. Właściciel lub zarządzający obiektem, w którym obowiązuje zakaz palenia, może (ale nie musi) także wyznaczyć palarnię, ale tylko: 1) w domach pomocy społecznej lub domach spokojnej starości, 2) w hotelach, 3) w obiektach służących obsłudze podróżnych, 4) na terenie uczelni, 5) w pomieszczeniach zakładów pracy, 6) w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych (art. 5a ustawy). Właściciel lub zarządzający lokalem gastronomiczno-rozrywkowym z co najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji może wyłączyć spod zakazu określonego w art. 5 zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne, wyposażone w wentylację zapewniającą, aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń. Pracodawcy mogą więc zrezygnować z tworzenia palarni, np. ze względu na koszty czy kulturę firmową. Dotychczas istniała możliwość nakazania pracodawcy utworzenia palarni przez Państwową Inspekcję Pracy lub sąd (zobacz np. wyrok WSA w Szczecinie z 6 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 981/07). Po zmianie przepisów nie będzie to możliwe. Zakaz sprzedaży Od 15 listopada 2010 r. sprzedawcy wyrobów tytoniowych mają obowiązek wywiesić w miejscu sprzedaży widoczną i czytelną informację o treści: „Zakaz sprzedaży wyrobów tytoniowych osobom do lat 18 (art. 6 ust. 1 ustawy z 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych)” - znowelizowany art. 6 ust. 1 ustawy. Nowość stanowi także zakaz sprzedaży detalicznej wyrobów tytoniowych w systemie samoobsługowym, z wyjątkiem sklepów wolnocłowych (art. 6 ust. 5 ustawy). Kolejna nowość to zakaz eksponowania w punktach sprzedaży przedmiotów imitujących opakowania wyrobów tytoniowych (nowy art. 8 ust. 3 ustawy). Kary i grzywny Sprzedaż wyrobów tytoniowych osobom poniżej lat 18 i nieumieszczenie informacji o zakazie sprzedaży wyrobów tytoniowych podlega karze grzywny do 2000 zł. Tej samej karze podlegają właściciele lub zarządzający obiektem lub środkiem transportu, którzy wbrew obowiązkowi nie umieszczą informacji o zakazie palenia tytoniu (art. 13 ust. 1 ustawy). Palenie tytoniu w miejscach objętych zakazem podlega karze grzywny do 500 zł. Sąd może orzec przepadek przedmiotów imitujących opakowania wyrobów tytoniowych eksponowanych w punktach sprzedaży, choćby nie stanowiły one własności sprzedawcy (nowo dodany art. 15 ust. 2 ustawy). Ostrzeżenia o szkodliwości Od 15 maja 2012 r. na opakowaniach wyrobów tytoniowych przeznaczonych do palenia, innych niż papierosy, występujących w handlu detalicznym, których najbardziej widoczne, największe płaszczyzny mają powierzchnie większe niż 75 cm2, ostrzeżenia (przed zmianą: „teksty ostrzeżeń”) o szkodliwości zajmują powierzchnie nie mniejsze niż po 22,5 cm2 na każdej z tych płaszczyzn (art. 9 ust. 4 ustawy). • art. 1 ustawy z 8 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - Nr 81, poz. 529 • art. 2, 5, 5a, 6, 8, 9, 12, 13, 15 ustawy z 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych - z 1996 r. Nr 10, poz. 55; Nr 81, poz. 529 • rozdział 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bhp - z 2003 r. Nr 169, poz. 1650; z 2008 r. Nr 108, poz. 690 Sławomir Biliński konsultant podatkowy