Juliusz Kossak (1824-1899) i Stanisław Tondos (1854-1917) „Plac Dominikański i kościół Świętej Trójcy”, z teki „Klejnoty Miasta Krakowa”, 1886 rok, źródło: Salon Dzieł Sztuki Connaisseur. Nad nieco większym dziełem współpracowało dwóch innych malarzy – Józef Mehoffer i Jan Stanisławski. Usługi transportowe na rzecz Muzeum Sztuki Współćzesnej w Krakowie MOCAK w roku 2018 Wykonanie usługi drukowania wydawnictwa "Artyści z Krakowa. Generacja 1970-1979" dla Muzeum Sztuki Wspóczesnej w Krakowie MOCAK Informacja o udzieleniu zamówienia - zakup dzieła autorstwa Evelyn Loschy pt. "Untitled (Kinetic Sculpture #4)" 4 i 5 listopada w Pałacu Sztuki w Krakowie odbędzie się szósta edycja Targów Artystów i Designerów „Nówka Sztuka”. Będzie to dwudniowe święto miłośników plakatu, grafiki Artmajeur prezentuje wybór najlepszych współczesnych artystów z całego świata. Współcześni artyści wykorzystują Artmajeur, aby promować swoją sztukę wśród szerokiego grona miłośników sztuki i sprzedawać oryginalne dzieła wykonane w bardzo różnych technikach, takich jak obrazy, rzeźby, fotografie, rysunki, grafiki itp. Możesz skontaktować się bezpośrednio z artystami Z kolei pierwsza odsłona sali z modą to dwanaście kreacji kobiecych z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Są to kreacje wizytowe i balowe, utrzymane w jednolitej gamie kolorystycznej, z towarzyszącymi akcesoriami modowymi – torebkami, broszkami, kapeluszami. Galeria prezentuje łącznie około 350 wyjątkowych obiektów. Przekroje. W czasie środowej konferencji prasowej Nicholas powiedziała, że na Zachodzie mało osób zdaje sobie sprawę, że Polska w latach 1939-45 poniosła ogromne straty kulturalne nie tylko ze strony nazistów, ale także ZSRR. Zwróciła uwagę, że z powodów politycznych o wiele trudniej jest odzyskać dzieła sztuki w Rosji niż w krajach Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK powstało w lutym 2010 roku. Pierwsze prace trafiły do Kolekcji już w roku powołania instytucji. W ciągu ośmiu lat działalności Muzeum udało nam się pozyskać 5107 prace (wpisanych pod 1215 numerami inwentarzowymi) autorstwa 333 artystów polskich i z całego świata . To właśnie tam zgromadzone są najwspanialsze zabytki i dzieła sztuki, które pamiętają wielowiekową historię miasta. W 1978 roku Stare Miasto w Krakowie (wraz z Wawelem i Stradomiem) zostało wpisane na listę UNESCO. Był to jeden z pierwszych 12 obiektów, które zostały w ten sposób uhonorowane. Salon Dzieł Sztuki. Rynek Główny 7 (pierwsze piętro) 31-042 Kraków. tel.: (12) 421 02 34 tel.: 503 51 71 71 e-mail: galeria@koneser.krakow.pl Karol Rafał [1] Estreicher (ur. 4 marca 1906 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 1984 tamże) – polski historyk sztuki, encyklopedysta, prozaik, autor licznych publikacji, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1951–1976 dyrektor Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był zaangażowany w rewindykację polskich dzieł sztuki zagrabionych v7ubm. Galeria Sztuki RAVEN znajduje się w atrakcyjnym miejscu na krakowskim Kazimierzu, u zbiegu ulic Brzozowej i św. Sebastiana. Właścicielką jest Zofia Kruk, z wykształcenia archeolog po studiach na UJ, z zamiłowania miłośniczka sztuki. Jej kariera zawodowa rozwijała się od rozpoczęcia pracy w Polskiej Akademii Nauk, następnie w Spółdzielni Plastyka, poprzez pracę w Lippert Gallery u znanego marszanda dzieł sztuki z Nowego Jorku, Zbigniewa Legutki, przez Galerię ZPAP Sukiennice, gdzie pracowała aż do jej zamknięcia. Następnie podjęła się prowadzenia Domu Aukcyjnego „Sztuka”, którego właścicielem był znany w Europie i USA historyk sztuki, dr Józef Grabski. W 2001 roku uruchomiła własną galerię, którą nazwała swoim nazwiskiem po angielsku, czyli galerii wynosi 45 m2. W pierwszym pomieszczeniu prezentowane są obrazy, które tworzą zwartą, zaaranżowaną ekspozycję lub aktualną wystawę. W drugim natomiast znajdują się prace dobierane dla działalnością Galerii jest wystawiennictwo i sprzedaż obrazów, rysunków, grafik oraz rzeźb artystów współczesnych. Galeria prowadzi bardzo ożywioną działalność wystawienniczą. Zofia Kruk jako kuratorka pokazuje zarówno artystów znanych i uznanych, jak również tych, którzy dopiero co są po studiach artystycznych. Do tej pory, czyli przez 18 lat istnienia Galerii, zorganizowała ok. 250 wystaw indywidualnych. Prowadzi skrupulatną kronikę, w której gromadzi wszelkie recenzje prasowe dotyczące wystaw, a także nagrania z Polskiego Radia i sztuki RAVEN w swojej ofercie posiada artystów wybitnych i cenionych, członków tzw. Grupy Krakowskiej – Adama Marczyńskiego, Jonasza Sterna, Eugeniusza Wańka, Janiny Kraupe-Świderskiej, Teresy Rudowicz, a także tzw. Grupy Wprost – Zbyluta Grzywacza czy Barbary Skąpskiej. W ofercie znajdują się także obrazy słynnego kolorysty Juliusza Joniaka, Teresy Wallis Joniak, prof. Stanisława Rodzińskiego, Katarzyny Karpowicz, Anny Karpowicz-Westner, niezwykle oryginalnych Eugeniusza Tukana Wolskiego i Marii Więckowskiej czy Witolda Pałki. Zorganizowała również dwie wystawy Rektora ASP, prof. Stanisława Tabisza, które przyniosły twórcy Nagrodą im. Witolda członkami: Galeria prowadzi ożywioną współpracę z Salonem Dzieł Sztuki Connaisseur, reprezentowanym przez Konstantego Węgrzyna. Działalność ta zaowocowała kilkoma świetnymi wystawami Marii Więckowskiej (malarki i poetki Kazimierza), Eugeniusza Tukana Wolskiego i racji usytuowania Galerii, artyści związani z Kazimierzem, czyli Jerzy Panek, Lucyna Patalita, Maria Więckowska, Janusz Orbitowski a także Roman Banaszewski, mieli i mają w Galerii szczególne współpracuje także ze Związkiem Artystów Plastyków organizując wystawy tzw. „Mały Format”, a także coroczny pokaz kartek świątecznych sporządzanych przez grafików. Za działalność w tym zakresie Galeria została odznaczona medalem Vive l’ twórczyni tego miejsca, uważam, że wkład Galerii RAVEN w kulturę artystyczną Krakowa jest lata istnienia pozyskałam sobie liczne grono klientów, przyjacióła także ludzi, którzy po raz pierwszy zetknęli się z sztuką. Ci ostatni są dla mnie szczególnie ma charakter otwarty. Przy owalnym stoliczku spotykają się twórcy, przyjaciele galerii,a także przygodni ludzie spragnieni obcowania ze do Galerii Sztuki RAVENRekomendacjeGaleria Raven, prowadzona przez p. Zofię Kruk, od wielu lat spełnia rolę promującą sztukę współczesnych artystów krakowskich. Prezentowane są tu zarówno pojedyncze prace oraz wystawy indywidualne między innymi takich artystów, jak: Juliusz Joniak, Jan Pamuła, Zbylut Grzywacz, Leszek Misiak, Eugeniusz Tukan-Wolski, Jacek Sroka, Lucyna Patalita, Andrzej Folfas. W galerii sztuki, usytuowanej na krakowskim Kazimierzu, zyskuje również uznanie twórczość młodszego pokolenia artystów, jak choćby bardzo interesujące malarstwo Katarzyny Karpowicz…Co roku, Związek Polskich Artystów Plastyków Okręgu Krakowskiego prezentuje w Galerii Raven zbiorową wystawę „Mały Format”. Krakowscy artyści wystawiają okolicznościowe miniatury graficzne związane z najważniejszymi świętami. Wyrazista i kompetentna osobowość Pani Zofii Kruk oraz kameralne wnętrze galerii sprzyjają wystawom specyficznym, wyjątkowym w swym charakterze i koncepcji oraz bardzo często operującym typowo krakowskim genius loci… Galeria Raven to niezwykle ważne miejsce na mapie upowszechniania i promocji sztuki współczesnej w Krakowie…Prof. Stanisław TabiszRektor Akademii Sztuk Pięknychim. Jana Matejki w Krakowie„Z pełnym przekonaniem rekomenduję galerię „Raven” prowadzoną przez Panią Zofię Kruk na ul. Brzozowej 7. Od lat obserwuję z jaką pasją Pani Zofia organizuje kolejne wystawy. W galerii spotkać można zarówno prace artystów uznanych (klasyków współczesności), jak i młodych debiutantów. Specjalne miejsce zajmują tutaj artyści krakowscy. Każdy miłośnik sztuki jest tu zawsze oczekiwany, w otoczeniu wspaniałych dzieł sztuki może liczyć na interesującą rozmowę przy filiżance wybornej kawy lub herbaty”„Galeria Sztuki „Raven” wtopiła się doskonale w wedutę tej części Krakowa, zabytkowej, choć nie dostojnej, związanej z codziennością mieszkańców, z jej trwałymi śladami. Niezatarty urok obrazów malowanych także i dziś techniką klasyczną tworzy inspirującą symbiozę z pracami na wskroś nowoczesnymi. Wystawiane równolegle, brzmią symfonicznie w „Raven”- miejscu nasyconym osobowością i kulturą osobistą Zofii Kruk, marszanda łączącego wiedzę, doświadczenie i intuicję w świeżym spojrzeniu na twórcę, dzieło, a także i widza, który się przemienia w nabywcę.”Marek SołtysikPisarz, malarz i krytyk, autor Klanu Kossaków, Klanu Matejkóworaz licznych artykułów na portalu „Sztuki Piękne”„Galeria Raven, od wielu lat wpisana w pejzaż krakowskiego Kazimierza, jest jedną z czołowych galerii sztuki współczesnej w naszym mieście. Prowadzi ambitną działalność wystawienniczą, oferując prace z różnych dziedzin twórczości artystów wielu pokoleń – żyjących i nieżyjących. Obejrzeć i nabyć w niej można zarówno dzieła wybitnych twórców, jak i prace aktywnie tworzących, dobrze zapowiadających się młodych artystów. Urządzane są w niej wystawy indywidualne i zbiorowe, zawsze ciekawie zaaranżowane i przyciągające uwagę odbiorcy interesującym Galerii, Pani Zofia Kruk, chętnie współpracuje ze środowiskiem artystycznym Krakowa, organizując cykliczne wystawy „Mały Format” i „Grafiki świąteczne” Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Krakowskiego. Jej życzliwość dla artystów i profesjonalne podejście do zagadnień sztuki, zasługują na najwyższe uznanie. Poziom prezentowanych prac oraz ciepła i zawsze pomocna atmosfera, jaką sprawia Pani Zofia, powodują, że Galerię Raven należy koniecznie odwiedzić, by pobyć wśród dzieł promujących piękno i dających radość z kontaktu ze sztuką.”Joanna WarchołPrezes ZPAP Okręgu Krakowskiego Założeniem wystawy stałej sztuki starożytnej z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, mieszczącej się na 1 piętrze w Arsenale Muzeum Książąt Czartoryskich, jest ukazanie kompleksowego obrazu sztuki kultur starożytnych. Trzon ekspozycji stanowi zbiór pozyskany przez księcia Władysława Czartoryskiego w 2. połowie XIX wieku. Jego istotnym uzupełnieniem jest zespół obiektów z Muzeum Narodowego w Krakowie i z kolekcji Rodziny Potockich z Krzeszowic, która obejmuje głównie rzeźby i płaskorzeźby rzymskie. Natomiast kilkanaście artefaktów pochodzących ze zbiorów Instytutu Archeologii UJ stanie się dopełnieniem wystawy. Obiekty należące do tych ważnych krakowskich kolekcji wzajemnie doskonale się uzupełniają, co umożliwia zaprezentowanie w atrakcyjny sposób rozwoju sztuki najważniejszych kultur starożytnych. Trasa zwiedzania pozwala zapoznać się z poszczególnymi zespołami zabytków w układzie podróży po basenie Morza Śródziemnego: od Egiptu przez Italię, Grecję, Azję Mniejszą, na Egipcie z czasów rzymskich kończąc. W poszczególnych gablotach znajdują się obiekty wszystkich dziedzin rzemiosła starożytnego: eksponowana jest kamienna rzeźba architektoniczna, dekoracyjna, portretowa, funeralna, rzeźba w drewnie, wyroby odlewane i wykuwane z brązu, srebra, złota oraz malarstwo na drewnie, wyroby gliniane, plecionkarskie, fajansowe i ze szkła. Są to przedmioty codziennego użytku, kultowe, dekoracyjne, a także należące do wyposażenia grobowego. Jako dopełnienie głównej ekspozycji sztuki starożytnej zwiedzający może zobaczyć dwie wystawy w pomieszczeniach baszt przylegających do budynku Arsenału: wybór monet greckich i rzymskich oraz zespół obiektów z terenu Polski pochodzący z kolekcji prahistorycznej księcia Władysława Czartoryskiego. Aby zapewnić jeszcze bardziej komfortowy i bezpieczny przebieg sprzedaży każdego dzieła sztuki oferujemy możliwość spotkania się z naszymi Specjalistami w wybranych miastach w całej Polsce. Aktualne daty i miejsca wyjazdów naszych ekspertów możesz sprawdzić poniżej: Czerwiec 2022 r. • środa – Poznań • środa – Kraków • środa – Katowice/Górny Śląsk • środa – Kraków • środa – Gdańsk/Wybrzeże Wrzesień 2022 r. • środa – Kraków • piątek – Wrocław/Dolny Śląsk • środa – Kraków • środa – Poznań Październik 2022 r. • środa – Kraków • środa – Gdańsk/Wybrzeże • środa – Kraków • środa – Katowice/Górny Śląsk Listopad 2022 r. • środa – Kraków • środa – Wrocław/Dolny Śląsk • środa – Kraków • środa – Poznań • środa – Kraków Grudzień 2022 r. • środa –Gdańsk/Wybrzeże • środa – Kraków • środa – Katowice/Górny Śląsk • środa – Kraków Styczeń 2023 r. • środa – Kraków W celu umówienia spotkania z Joanną Tarnawską, Ekspert Komisji Ocen i Wycen, prosimy o kontakt telefoniczny (+48 698 666 189) lub mailowy (@ /CC BY-SA Muzeum Narodowe w Krakowie to najstarsze i największe polskie muzeum z przymiotnikiem „narodowe” w Narodowe w Krakowie to najstarsze i największe polskie muzeum z przymiotnikiem „narodowe” w nazwie. Początki jego istnienia sięgają 1879 roku. Pierwsze zbiory prezentowano w Sukiennicach. Dziś muzealna kolekcja liczy ponad 900 tysięcy eksponatów, które rocznie przyciągają nawet milion 1897 roku do użytku oddano odrestaurowane i gruntownie przebudowane krakowskie Sukiennice. Oficjalne otwarcie miało miejsce 5 października. Zbiegło się w czasie z obchodzonym jubileuszem pięćdziesięciolecia pracy twórczej Józefa Ignacego Kraszewskiego. Zorganizowane z rozmachem uroczystości zyskały niemal charakter ogólnopolskiej manifestacji patriotycznej i zgromadziły rodaków ze wszystkich zaborów. W odnowionych Sukiennicach odbył się bal, w którym uczestniczyło około dwóch tysięcy osób. W nastroju świętowania zrodził się pomysł utworzenia muzeum narodowego. Mówiono, że choć nie ma państwa, to jest naród, a Kraków – o bogatej przeszłości naznaczonej polskimi dziejami, ze wszystkimi swoimi pamiątkami, przez samego Kraszewskiego nazywany „relikwiarzem na piersiach Polski” – wydawał się najlepszym miejscem do zbudowania instytucji kulturalnej, która pomagałaby w utrzymaniu iskry patriotycznego podczas jubileuszowych uroczystości malarz Henryk Siemiradzki podarował mającemu powstać muzeum swój monumentalny obraz Pochodnie Nerona. Ten gest zyskał symboliczny wymiar i dał początek zbiorom Muzeum Narodowego. W kolejnych dniach inni wybitni artyści, zauważywszy dar Siemiradzkiego, również postanowili przekazać swoje dzieła. Pierwszymi ofiarodawcami byli między innymi Juliusz Kossak i Tadeusz takich podniosłych i symbolicznych okolicznościach 7 października 1897 roku uchwałą Rady Miasta Krakowa zostało powołane Muzeum Narodowe. Pierwszą siedzibą instytucji były Sukiennice, gdzie do dziś możemy oglądać Galerię Sztuki Polskiej XIX wieku. Od czasów powstania muzeum doczekało się aż dwunastu oddziałów. Obecnie główną siedzibą jest Gmach Główny, zlokalizowany przy alei 3 Maja 1. Muzealne kolekcje kryją w sobie wiele perełek, które oglądane na żywo wywierają ogromne Pochodnie Nerona, Henryk Siemiradzki, 1876To numer 1. w księdze inwentarzowej Muzeum Narodowego w Krakowie. Od tego obrazu zaczęła się historia muzealnych zbiorów. Ogromne dzieło o wymiarach 385 × 704 cm przedstawia okrutne prześladowania pierwszych chrześcijan za czasów Nerona. W 64 roku cesarz oskarżył chrześcijan o wybuch wielkiego pożaru, który strawił znaczną część Rzymu. Zgodnie z przekazem Tacyta oskarżeni zostali schwytani i „okryci skórami dzikich zwierząt ginęli rozszarpywani przez psy albo przybici do krzyżów, albo przeznaczeni na pastwę płomieni i gdy zabrakło dnia, palili się, służąc za nocne pochodnie”.Scena namalowana przez Siemiradzkiego ukazuje moment oczekiwania Nerona na rozpalenie pochodni, do których przywiązano męczenników. Uderza kontrast między bezsilnymi, skrytymi w półmroku pojmanymi a bogato ubranymi arystokratami, rozłożonymi na marmurowej posadzce. Jednocześnie teatralna kompozycja zachwyca szczegółami i wielością Siemiradzki/domena publiczna „Pochodnie Nerona” to numer 1. w księdze inwentarzowej Muzeum Narodowego w Nerona nagrodzono złotym medalem na Wystawie Powszechnej w Paryżu w 1878 roku, co przyczyniło się do rozsławienia nazwiska malarza. Obraz pokazywano w wielu europejskich miastach. Najnowsze badania wykazały, że początkowo Siemiradzki chciał sprzedać płótno carowi Aleksandrowi II za 50 tysięcy rubli, jednak jego oferta została też: Wycieczka po Muzeum Narodowym w Warszawie. Tych dzieł nie możesz przegapić!2. Hołd pruski, Jan Matejko, 1879–1882Jana Matejki nikomu przedstawiać nie trzeba. Malarz przez całe życie był związany z Krakowem. Mimo że studiował na zagranicznych akademiach, zawsze wracał do rodzinnego miasta, w którym czuł się najlepiej. Zasłynął jako twórca obrazów historycznych, monumentalnych. Ogromną uwagę przykładał do szczegółów i dbałości o fakty. Można odnieść wrażenie, że analizowanie źródeł i pogłębianie wiedzy sprawiało mu tyle samo radości, co Muzeum Narodowym w Krakowie eksponowany jest między innymi Matejkowski Hołd pruski. Malarz rozpoczął pracę nad obrazem w Wigilię 1879 roku, dzieło ukończył trzy lata później. Wielkie płótno ukazuje hołd lenny złożony polskiemu królowi Zygmuntowi Staremu przez wielkiego mistrza Zakonu Krzyżackiego Albrechta Hohenzollerna. Wydarzenie miało miejsce 10 kwietnia 1525 roku. Samo malowidło wpisuje się w historiozoficzną wizję Matejki o dziejach narodu Matejko /domena publiczna W Muzeum Narodowym w Krakowie eksponowany jest między innymi Matejkowski „Hołd pruski”.Gdy patrzymy na obraz, potrzebujemy chwili, aby z zatłoczonej kompozycji wyodrębnić poszczególne postacie. Uwagę zwraca przede wszystkim centrum sceny. Umieszczono tam Zygmunta I Starego, odzianego w złotą szatę. Przed królem klęka Albrecht Hohenzollern w zbroi. Matejko przedstawił na płótnie około trzydziestu historycznych postaci, w tym Mikołaja Firleja, Bonę Sforzę czy Jadwigę Jagiellonkę. Szczególnie ważnym bohaterem jest Stańczyk o rysach samego Matejki. Sprawia wrażenie zamyślonego, a może zrezygnowanego, jakby przeczuwał nadejście okrutnej dla narodu polskiego przyszłości. Mimo tej subtelnej symboliki Hołd pruski miał przede wszystkim przypominać największe chwile świetności też: Matejko wielkim malarzem był. Życie i twórczość najsłynniejszego polskiego artysty3. Dziewczynka z chryzantemami, Olga Boznańska, 1894Po monumentalnych historycznych kompozycjach Siemiradzkiego i Matejki pozwólmy sobie na chwilę wytchnienia przy nostalgicznym obrazie Olgi Boznańskiej. Dziewczynka z chryzantemami to dzieło już ikoniczne polskiej malarki. Bez względu na to, jak długo na nie patrzymy, niezmiennie hipnotyzują nas czarne, przenikliwe oczy młodziutkiej bohaterki. To one w pierwszej kolejności przyciągają uwagę widza, a nie tytułowe chryzantemy, które dostrzega się dopiero po chwili. Białe kwiaty rozjaśniają spowity w szarościach obraz i podkreślają dziecięcą niewinność. Cała kompozycja ma jednak melancholijny nastrój, podszyty niepokojem i tajemnicą, którą zna tylko Boznańska /domena publiczna „Dziewczynka z chryzantemami” to ikoniczne dzieło Olgi BoznańskiejBoznańska zasłynęła dzięki swoim portretom, wyróżniającym się mocną psychologizacją uwiecznianych postaci i silnym ładunkiem emocjonalnym. Dziewczynkę z chryzantemami namalowała w wieku 29 lat, podczas pobytu w Monachium, gdzie kontynuowała swoją artystyczną edukację. Choć jako kobieta nie miała wstępu do Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych, to mogła kształcić się w prywatnych pracowniach. W pracach Boznańskiej dostrzega się wpływy impresjonizmu, co widać szczególnie w sposobie kładzenia farby czy ruchach pędzla. Artystka jednak rozwinęła własny charakterystyczny styl, w którym nie brakuje ciemnej kolorystyki, określanej przez wielu mianem przygnębiającej. Niemal z każdego portretu Boznańskiej wyłania się nieokreślony smutek, tęsknota, czasami znużenie. I to właśnie ta szczególna melancholia tak nas przyciąga do dzieł Szał uniesień, Władysław Podkowiński, 1894Szał uniesień Władysława Podkowińskiego wywołał prawdziwy… szał wśród odbiorców. Płótno po raz pierwszy zaprezentowano 18 marca 1894 w warszawskiej Zachęcie. Była to wystawa jednego obrazu. Ogromny akt o wymiarach 310 × 275 cm, przedstawiający nagą, rudowłosą kobietę na oszalałym koniu, spotkał się z oburzeniem. Za skandaliczną uznano nagość bohaterki i jej bezwstydną wręcz pozę. Oberwało się również koniowi – za to, że sprawia wrażenie istoty demonicznej. Ale jak to bywa w przypadku kontrowersyjnych dzieł i wydarzeń, Szał uniesień szybko rozsławił Podkowińskiego. Niechlubną wystawę obejrzało kilkanaście tysięcy namalowania nagiej kobiety na rozszalałym koniu pojawił się w głowie artysty kilka lat wcześniej podczas pobytu w Paryżu. Według przyjaciela malarza, Stefana Laurysiewicza, wizja tej sceny „pochłaniała Podkowińskiego i odbierała mu spokój”. Powstanie obrazu poprzedziło wykonanie licznych szkiców. W ostatecznej wersji Podkowiński zredukował gamę kolorystyczną i ograniczył się do czerni, brązów i szarości, z których wyłaniają się plamy bieli i żółcieni. Sportretowaną kobietę malarz podobno darzył nieodwzajemnionym uczuciem. Plotki podsyciło wydarzenie, które miało miejsce pod koniec wystawy z Szałem Podkowiński /domena publiczna „Szał uniesień” Władysława Podkowińskiego wywołał prawdziwy… szał wśród 24 kwietnia 1894 roku Podkowiński wszedł do Zachęty, poprosił woźnego o drabinę, przystawił ją do obrazu, po czym zaczął rozcinać go nożem. Dwanaście z szesnastu ciosów zadał namalowanej kobiecie. Trudno stwierdzić, co konkretnie sprawiło, że malarz postanowił zniszczyć swoje dzieło. Może miało to coś wspólnego z nieodwzajemnioną miłością? A może pogarszający się stan zdrowia Podkowińskiego powodował takie impulsywne zachowania? Artysta chorował na gruźlicę i ignorował zalecenia lekarzy, według relacji trawiła go także „straszna choroba duszy”. Zmarł kilka miesięcy później, 5 stycznia 1895 roku. Jeszcze w tym samym roku Szał uniesień został odrestaurowany przez Witolda Urbańskiego, dzięki czemu do dziś możemy oglądać obraz w Muzeum Narodowym w też: Walter Keane i tajemnica wielkich oczu. Historia malarskiego oszustwa5. Czesząca się, Władysław Ślewiński, 1897Zmysłowy i subtelny – to najlepsze określenia oddające charakter obrazu Władysława Ślewińskiego Czesząca się. Widzimy półnagą kobietę, która siedzi na łóżku, jest odwrócona do nas bokiem. Pochyla głowę, aby rozczesać długie, miedziane włosy, których barwę podkreśla szmaragdowa kołdra. Na łóżku leży lusterko, jednak nie odbija się w nim twarz kobiety, a kogoś, kto ją uporczywie obserwuje – być może jest to ukryty autoportret samego Ślewiński/domena publiczna „Czesząca się” to jeden z tych obrazów, którym brakuje bogatej opowieści o okolicznościach powstania, ale nie brakuje fascynującego wiadomo, kogo dokładnie na swoim obrazie uwiecznił Ślewiński. Niektórzy widzieli w intrygującej postaci mityczną syrenę. Powszechnie uważa się, że modelką mogła być rosyjska malarka Eugenia Szewcowa, którą artysta poznał podczas pobytu w Paryżu, a która później została jego żoną. Ślewiński stworzył kilka portretów żony, ukazujących ją w codziennych, zwyczajnych się to jeden z tych obrazów, którym brakuje bogatej opowieści o okolicznościach powstania, ale nie brakuje fascynującego powabu. Przed takim dziełem staje się, aby napawać się jego pięknem i kunsztem wykonania. Zwróćmy uwagę na secesyjne w formie linie, widoczne szczególnie w sylwetce modelki, które podkreślają miękkość skóry i ciała. Czułe w wyrazie malowidło sprawia, że chcemy, aby sportretowana kobieta odwróciła głowę i spojrzała na J., Henryk Siemiradzki. Życie i twórczość, Wrocław W., Władysław Ślewiński, Kraków S., Malarze Młodej Polski, Kraków Mistrzowie malarstwa polskiego, Kraków M., Arcydzieła malarstwa polskiego, Warszawa M., Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej, Kraków M., Władysław Podkowiński, Warszawa M., Jan Matejko wszystkim znany, Poznań 2016.